AСС. CUM INF. с описанием FORE UT или FUTURUM

(ESSE)UT

Вместо inf. fut. act. и pass, часто употребляется описание fore utс conj. praes. или с conj. impf. (реже futūrum esse ut).Это описание возможно вместо всякого inf. fut. act. и pass. , но оно необходимо, когда глагол не имеет супина, и потому нельзя образовать от него inf. fut. act. и pass.

Таким образом,

Вместо: Sperat, Marcellum ipsum esse dictūrum

Он надеется, что Марцелл сам скажет –

можно сказать: fore, ut Marcellus ipse dicat

Вместо: Sperābat (sperāvit), Marcellum ipsum dictūrum –

Он надеялся, что Марцелл сам скажет –

можно сказать: sperābat(sperāvit) fore, ut Marcellus ipse dicěret;

вместо: Apronium absolūtum iri putat –

он думает, что Апрон будет оправдан.

можно сказать: fore, ut Apronius absolvātur.

1. Spero fore, ut contingat id nobis (Cic. Tusc. 1, 82) - надеюсь, что это нам удастся - (здесь описание необходимо, потому что глагол contingit не имеет супина).

2. Exaudita vox est, futūrum esse, ut Romă caperētur (Cic. Div. 1, 101). -здесь futūrum esse, ut R.caperētur = Romam captum iri

1. An non putāmus, fore, ut eos paeniteat professos esse et prae se tulisse odium in Antonium? (Cic. Phi!. 12, 3, 7).

2. Majōres quidem nostri, non modo ut libēri essent, sed etiam ut imperārent, arma capiēbant; tu, arma abicienda, censes, ut serviāmus (Cic. Phil. 8, 4, 12).

3. Ego nunquam, legātos mittendos, censui (Cic. Phil. 12, 7, 17).

4. Hi sunt homǐnes, quos senātus in hostium numěro habendos censuit (Cic. Verr. I. 34, 87).

5. Eram in spe magna, fore, ut in Italia possēmus aut concordiam constituěre, aut rempublǐcam summā cum dignitāte defendēre (Cic. Att. 8, II D, I).

6. Senatus consultum his verbis, censeo, perseribendum: M. Lepǐdi in rempublǐcam meritōrum senātum populumque Romānum memŏrem fore (Cic. Phil. 5, 15, 41).

7. Caesar, non exspectandum sibi, statuit, dum in Santŏnos Helvetii pervenīrent (Caes. B. G. I, 11,6).

8. Galli, non omnes eos, qui arma ferre possent, convocandos, statuunt, sed certum numěrum cuīque civitāti imperandum (Caes. B. G. 7, 75,1).

9. Caesar statuit, exspectandam classem (Caes. B. G. 3, 14,1).

10. Alexander adīre Jovis Hammōnis oracǔlum statuit (Curt. 4, 7,5).

11. Pompejus suōrum omnium hortātu statuěrat proelio decertāre (Caes. В. C.3, 86,1).

12. Quonam enim modo quisquam amīcus esse potěrit ei, cui se putābit inimīcum esse posse? (Cic. Lael. 16, 59).



13. Alǐter enim scribǐmus, quod eos solos, quibus mittǐmus, alǐter, quod multos lectūros putāmus (Cic. Fam. 15, 21,4).

14. Quid esse causae credēmus, cur veterānus dux, fortissǐmus bello, compressis, quod ajunt, manǐbus sedeas? (Liv. 7, 13, 7).

15. Omnia jam fient, fiěri quae posse negābam,

Et nihil est, de quo non sit habenda fides (Ov. Tr. 1, 8, 7).

16. Alium silēre quod voles, primus sile (Sen. Phaedra 876).

17. Quod voles gratum esse, rarum effǐce (Sen. Benet. I, 15).

18. Ventōrum frigidissǐmi sunt, quos a septentriōne dixǐmus spirāre (Plin. N. H. 47 (48), 126).

19. Segesta est oppǐdum pervětus in Sicilia, quod ab Aenea, fugiente a Troja atque in haec loca veniente, condǐtum esse demonstrant (Cic. Verr. 4, 33, 72).

20. Quanto majōre putas vitam tempestāte jactāri, quam ullam ratem! (Sen. Ep. 108,37).

NOMINATIVUS CUM INFINITlVO

Ставится при следующих глаголах:

a) jubeor, vetor, prohibeor

b) videorкажется, что я;

c) при глаголах sentiendi и declarandi:

во всех лицах: dicor, putor, judĭcor, existĭmor- говорят, что я; думают, что я;

только в 3-м лице: fertur, feruntur, tradĭtur, traduntur5-говорят, что

он (они); передают, рассказывают, что он (они);

Кроме указанных глаголов, наиболее употребительных, NCI ставится при многих других глаголах.

Consǔles jubentur scriběre exercǐtum (Liv. 3, 30, 3) - консулам приказывают набирать войско = приказывают, чтобы консулы набирали войско.

Parentes prohibenter adīre ad filios, prohibentur liběris suis cibum vestitutemqueferre (Cic. Verr. 5, 117) - родителям ( по приказу Вереса) запрещается посещать сыновей, запрещается приносить пишу и одежду своим детям.

Non vidēmur esse victūri (Cic. Att. 15, 2, 2) - Кажется, что мы (римляне) не победим.

Mihi vidēris una mercede duas res assequi velle (Cic. Amer. 80) - Мне кажется, что ты за одну и ту же плату хочешь достигнуть двух целей.

Voluptas ei vidētur esse summum bonum (Cic. Fin. 2, 2) - Ему кажется, что удовольствие есть высшее благо.



1. Decemvǐri libros (Sibyllīnos) adīre atque inspicěre jussi (sunt) propter terrĭtos vulgo homǐnes navis prodigiis (Liv. 22, 36, 6).

2. Jussus es renuntiāri consul (Cic. Phil. 2, 32, 79).

3. Catilīnă prohibĭtus erat consulātum petěre (Sail. Cat. 18, 2).

4. Qui tacet, consentīre vidētur (K. 2331; R. 372).

2. Mihi liber esse non vidētur, qui non aliquando nihil agit (Cic. De or. 2, 6, 24).

3. Amens mihi fuisse videor a principio (Cic. Att. 9, 10, 2).

4. Beātus Epicūrus sibi vidētur esse moriens (Cic. Fin. 2, 30, 97).

5. Perfugium vidētur omnium labōrum et sollicitudǐnum esse somnus (Cic. Div. 2, 72, 150).

6. Nam vidēbar somniāre med (=me) ego esse mortuum (Ennius apud Cic. Acad. 2, 16, 51 =Diehl p. 49).

7. Visus sum mihi cum Galba ambulāre (Cic. Acad. 2, 16, 51).

8. Mihi antiquissǐmum sepultūrae genus illud fuisse vidētur, quo apud Xenophontem Cyrus utǐtur. Reddǐtur enim terrae corpus (Cic. Leg. 2. 22, 56).

9. Nullus ei ludus vidētur esse jucundior, quam cruor, quam caedes, quam ante ocǔlos trucidatio civium (Cic. Phil. 4, 5. 11).

10. Pace non modo ei, quibus natură sensum dedit, sed etiam tecta atque agri mihi laetāri videntur (Cic. Agr. 2, 4, 9).

11. Nam gaudēre novis rebus debēre vidētur, Cui vetěres obsunt (Lucr. 5, 170).

12. Qui reprehendit, vidētur esse quodammŏdo judex ejus, qui reprehendǐtur (Facciolati Orat, p. 470).

13. Consuetūdo et mos vim legis videntur habēre (Owen=Bell. 15).

14. Cernenda sunt diligenter (vitia), ne fallant ea nos vitia, quae virtūtem videntur imitāri (Cic. Part. 23. 81).

15. Ille, qui jamque anǐmam efflatūrus videbātur, vivit tamen (Mureti Epist.10=р.16).

16. Saepe ipse vidi, quum ex persōna mihi arděre ocǔli homǐnis histriōnis viderentur (Cic. De or. 2, 46, 195).

17. Roscius, quum esset senex mortuus, tamen propter excellentem artem ac venustātem videbātur omnīno mori non debuisse (Cic. Arch. 8, 17).

18. Videor mihi vidēre hanc urbem, lucem orbis terrārum atque arcem omnium gentium, subǐto uno incendio concidentem; cerno anǐmo sepulta in patria misěros atque insepultos acervos civium (Cic. Cat. 4, 6, 11).

19. Is domum mihi vivěre atque frui anǐma vidētur, qui praeclāri facinŏris aut artis bonae famam quaerit (Sail. Cat. 2, 9).

20. Fallěre non minus vidētur, qui gesta praetěrit sciens, quam ille, qui nunquam facta fingit (Amm. Marc. 29, 1, 15).

21. Solem e mundo tollěre videntur, qui amicitiam e vita tollunt quā nihil a dis immortalǐbus melius habēmus, nihil jucundius (Cic. Lael. 13, 47).

22. lnterdum de caelo stellă serēno,

Etsi non cecĭdit, potuit cecidisse vidēri (Ov. Met. 2. 321).

23. Maxǐme curandum est, ut eos, quibuscum sermōnem conferēmus, et verēri et diligere videāmur (Cic. Off. I, 38, 136).

24. Galli evertěre potuērunt Romam, Romāni restituěre non videbuntur potuisse? (Liv. 5, 53, 5).

25. Non videntur tibi contra natūram vivěre, qui jejuni bibunt, qui vinum recipiunt inanǐbus venis et ad cibum ebrii transeunt? (Sen. Ep. 122. 7).

26. Neque enim ita generāti a natūra sumus, ut ad ludum et jocum facti esse videāmur: sed ad severitātem potius et ad quaedam studia graviōra et majōra (Cic. Off. I. 29, 103).

27. Paene cum lacte nutrīcis errōrem suxisse vidēmur (Cic. Tusc.

28. Satisne vidētur declarasse Dionysius, nihil esse ei beātum, cui semper alǐqui terror impendeat? (Cic. Tusc. 5, 21, 62).

29. Tempŏra rei publǐcae (=Romae) qualia futūra sint, quis scit? Mihi quidem turbulenta videntur fore (Cic. Fam. 2, 18, 3).

30. Ante omnia necesse est se ipsum aestimāre, quia fere plus nobis vidēmur posse, quam possǔmus (Sen. Tranq. 6, 2).

31. Mortem etiam virgǐnes Athēnis, regis Erechthei filiae, pro patria contempsisse dicuntur (Cic. Sest. 21. 48 )

32. Medēă Peliam dicǐtur fecisse rursus ex sene adulescentŭlum (Pl. Pseud. 87).

33. Vivěre cornīces multos dicuntur in annos (Poëtae lat. min. v. 2, p. 224 Lemaire).

34. Serpentes unā cum pelle senium exuěre dicuntur (Mureti Or. 3 = v. 2, p. 21).

35. Titii, Hispāni adulescentes, quum ducerentur ad песеm, petisse dicǐtur major Titius a centurionǐbus, uti se priōrem, quam fratrem, interficěrent, idque ab eis facǐle impetrasse (Bell. Afr. 28, 4).

36. Socrătes dicebātur adjuvāre Euripǐdem in tragoediis scribendis (G. Hermann, ad Aristoph. Nub., p. XXXIV).

37. Caesar appropinquāre dicebātur, magnusque terror incĭdit Pompei exercitui (Caes. В. C. 3, 13, 2).

38. Quam multos scriptōres rerum suārum magnus ille Alexander secum habuisse dicǐtur (Cic. Arch. 10, 24).

39. Crudelissǐmus omnium tyrannōrum Phalăris taurum habuisse dicǐtur, quo vivos supplicii causā demittěre homǐnes et subicěre flammam solēbat (Cic. Verr. 4, 33, 73).

40. Solon Pisistrăto tyranno, quaerenti, quā tandem spe fretus sibi tam audacĭter obsisteret, respondisse dicǐtur: «Senectūte» (Cic. Sen. 20, 72).

41. Fugisse ex proelio dicuntur notissǐmi latrōnum duces (Cic. Fam. 10, 14,1).

42. Themistocles pollicenti cuīdam, se artem ei memoriae traditūrum, respondisse dicǐtur, oblivisci se malle discěre (Cic. Acad. 2,1, 2).

43. Fortis ac vehěmens orātor existimātur esse C. Gracchus (Gell. 10, 3, init).

44. Serpentes et dracōnes ad fontes custodiam agěre existimantur, ho­mǐnes ne inde hauriant, prohibentes (Doering, Eclogae Ovidianae,p. 96).

45. Leo rex ferārum esse putātur. Ita poëtae, ita philosophi et mytholŏgi statuunt (Annotatio ad Phaedr. 4, 13 in Lemairii editione).

46. Leonǐdas Lacedaemonius, quum dicerentur Persae sagittārum multitudǐne nubes esse factūri, fertur dixisse: "melius in umbra pugnabǐmus" (Frontinus 4, 5, 13).

47. Quod tegǐtur, magnum credǐtur esse malum (Mart. 3, 42, 4).

48. Primus in Italiam credǐtur venisse Saturnus (Aur. Vict. Origo gent. Rom. I).

49. Regnante Lucio Tarquinio Superbo, Sybărim et Crotōnem et in eas ltaliae partes Pythagŏras venisse reperītur (Cic. Rep. 2, 15, 18).

50. Pons in Hibēro prope effectus nuntiabātur (Caes. В. C. 1,62,3).

51. Bibŭlus nondum audiebātur esse in Syria (Cic. Att. 5, 18.1).

52. Haec avis scribǐtur conchis se solēre complēre (Cic. N. D. 2. 49, 124).

ПРИЛОЖЕНИЕ I

Основные типы придаточных индикативных предложений в

латинском языке

ПРИЛОЖЕНИЕ II


5302651911115766.html
5302713404363394.html
    PR.RU™